Modelo De Recursos De Alzada

D/Dª.Martín Gonzalez Paz , mayor de edad, profesor del centro sagrado corazón, con domicilio a efecto de notificaciones en Pontevedra/Lalín/Goyas/nº34 y D.N.I 54321274-k, a V.E.M5.
EXPONE:
Que, mediante el presente escrito, interpongo recurso de alzada, previo a la vía contencioso-administrativa, contra el colegio sagrado corazón el que baso en los siguientes:
HECHOS
PRIMERO.
La falta de disciplina en los niños , ya que hay infinidad de acosos en el centro y marco que yo fui uno de los afectados por este tipo de acosos y violencia
SEGUNDO
Debido a la alimentación repartida en el comedor del centro.Esta alimentación es inadecuada para los niños porque el dia pasado cuando estaba yo de encargado me encontre gusanos en la carne de ternera y las patatas podridas.
FUNDAMENTOS JURÍDICOS
PRIMERO
Como me enteré que la reclamación no llegó a su destino me veo obligado a volver escribirla y enviarla a la xunta de galicia
SEGUNDO
Espero que tomen duras represalias contra estos acontecimientos.

En su virtud,suplico, a V.M.E. que, teniendo por presentado este escrito, lo admita a trámite y dé por interpuesto recurso de alzada contra el colegio sagrado corazón, y solicitando que tomen serias medidas contra estes acontecimientos
Lalín, 4 de enero de 2111

Modelo de Reclamación

D./Dna. Aldegundo Armando Guerra Constante
D.N.I: 69696969 -X

Como consumidor habitual de CocaCola, presento a seguinte reclamación por danos e prexuizos no dia de 1-5-2069 o Ministerio de Sanidade e Hixiene Galegos.

*Bebida en mal estado en un bote de coca-cola debido a aparición dun rato.


FUNDAMENTOS DA RECLAMACIÓN:

Comprei unha bebida nunha maquina expendedora de CocaCola, e cando a abrin atopei un mamífero roedor finado dentro do bote.
Os técnicos encargados de velar pola nosa saúde e seguridade, non deberían haber lanzado o mercado un producto en mal estado como o que apotei eu, deberíanse por máis controles específicos para que estas cousas non voltaran a suceder.

DOCUMENTACIÓN XUSTIFICATIVA:

( O bote de CocaCola)
En Lunes, a 1 de Maio do 2069

Fdo: Aldegundo Armando Guerra Constante

Pasos a seguir para unha reclamacion

1º-Reclamación
2º-No caso de denegarse a reclamación presentarse a administración. No caso de non ser aceptado pasase ao Tribunal de Xustiza, dividido en tres partes:
-Xunta
-Parlamento
-Tribunal de Xustiza superior
3º O seguinte paso sería xa ao Tribunal Supremo
Presentase o recurso de casación
4º Por último debese apelar ao Tribunal Constitucional.

Teorias da xustiza. Actividades

Nunha comuna de 10 persoas decidiuse que ol máis rico debería duplicar o capital dos demáis; isto é, dar a cada un unha cantidade igual á que tivuvese. Cando votaron contas, tralo reparto, viron que todo seguía exactamente igual que antes, salvo que o nome dos ricos e os pobres tiña cambiado, naturalmente, pero a distribución das fortunas era a mesma. O total da fortuna era de 1.023.000 euros.

-¿Cál era o reparto entre as dez persoas?

Hai un reparto equitativo para cada persoa, pero os ricos ao teren mais capital seguirian tendo mais cartos que os pobres.

Se hai que repartir un pastel entre varios nenos, podense dar diversas razóns para unha distribución desigual. Un neno podería explicar que ten moita fame. Este é o chamado argumento da necesidade. Outro neno podería dicir que a nai prometeralle a metade da tarta: o argumento dos dereitos adquiridos. Un terceiro podería argumentar que traballou para a nai: o argumento a favor do mérito no sentido máis estricto (rendemento). En cuarto lugar, un neno podería dicir que merece un anaco máis grande por ser o primoxénito. Esta razón equivale a dicir que ten previamente un valor maior. Todas son, chegado o caso, razóns relevantes. Se non se puidese dar unha razón relevante, só quedaría o reparto igualitario. Non só se debe poder dar unha razón, senón que esta ten que amosarse tamén como relevante. Se un neno dixera que merece o anaco máis grande porque ten os ollos azuis, esto sería rexeitado por irrelevante (a non ser que se recoñeceran premisas adicionais).

-Cuestión: ¿Que diferencia hai entre razón relevante e non relevante?

A razon relevante quere dicir que o reparto debese a razons polas cales se benefician a un individuo, a razon non relevante quere dicir que o reparto e equitativo.

Cando Aristóteles alabou a xustiza como primeira virtude da vida política, quixo suxerir que a comunidade que carecera de acordo práctico acerca do concepto de xustiza debía carecer tamén da base necesaria para a comunidade política. A carencia de tal base debe por tanto ameazar á nosa sociedade. (...) Posto que a virtude entendese polo xeral como a disposición ou sentimento que producirá en nos a obediencia a certas regras, o acordo sobre cáles sexan as regras pertinentes será sempre unha condición previa do acordo sobre a natureza e contido dunha virtude concreta. Pero, como xa suliñei na primeira parte deste libro, o previo acordo acerca das regras é algo que a nosa cultura individualista non pode asegurar. En ningunha parte esto se manifesta máis e tampouco en ningunha parte ten consecuencias máis ameazadoras que no caso da xustiza. A. MacIntyre. Tras la virtud. Pág. 300. Crítica Barcelona 2001

¿A que concepto de xustiza estase a referir Aristóteles?

¿Son compatibles as normas de convivencia co individualismo?

INMIGRACIÓN NA COMUNIDAD GALLEGA

A inmigración na comunidade galega está establecida por convenios de colaboración que a Consellería de Emigración asina con entidades, públicas e privadas, prestadoras de servizos sociais con actividade no ámbito da atención a inmigrantes e emigrantes retornados. En cada convenio individual defínense as actuacións concretas a desenvolver por cada entidade.
Os obxectivos perseguidos son informar e orientar aos inmigrantes e retornados sobre os seus dereitos e deberes, os servizos sociais e recursos aos que teñen acceso, garantir a non discriminación no acceso ás prestacións sociais xerais e ao emprego, na procura da eliminación de toda clase de barreiras lingüísticas, culturais, sociais e laborais.
Trátase de axudar ao colectivo a achegarse á realidade socio-laboral do país, atendendo ás súas necesidades personais, sociais, educativas, formativas e laborais ao longo dun proceso de integración ao que se incorporan os sistemas de prestación de servizos básicos existentes.
Actuacións na Rede:
1. Información, orientación e asesoramento socio-laboral
Información a este colectivo sobre a súa situación xurídica e trámites administrativos a realizar dada a súa condición de inmigrante ou emigrante retornado. Neste sentido asesorarase na tramitación de permisos de residencia, traballo, visados, adquisición de nacionalidade, agrupamento familiar, certificado de retornado, baixa consular, etc.
Información sobre trámites administrativos de ámbito social de todo tipo, desde prestacións sociais, ata os relacionados coa educación e a sanidade.
Facilitar todo tipo de información e orientación para a inserción laboral, así como sobre as axudas ás que poidan ter acceso, estratexias para a busca de emprego, mediación e acompañamento, que faciliten a súa inserción no mercado laboral.
Facilitar ao colectivo a información sobre os programas, actividades e accións que se leven a cabo dentro da Rede Galega.

2. Formación
Proporciona formación e capacitar a este colectivo, ben mediante accións directas de formación, ben apoiando a súa participación na rede ordinaria existente, co fin de favorecer o seu acceso ao mercado laboral como paso imprescindible para a súa autonomía e integración na sociedade.

3. Acollida básica .
Ofrecer aos inmigrantes e retornados que se atopen nunha situación de especial vulnerabilidade ou en risco de exclusión social, un servizo de aloxamento e/ou manutención, durante un período limitado de tempo, que lles proporcione unhas condicións de vida dignas.

4. Cobertura necesidades básicas
Proporcionar os recursos necesarios para cubrir un déficit nas súas necesidades básicas: roupa, alimentos, medicamentos, transporte, asistencia sanitaria, gastos de trámites administrativos, etc.

5. Sensibilización
Promover a incorporación dos inmigrantes e retornados ás redes sociais e á vida comunitaria.
Realizar actividades encamiñadas á sensibilización en temas de respecto das diferenzas, integración sociocultural, tanto dirixidas á poboación autóctona como á poboación inmigrante ou retornada.
Realización de campañas para fomentar e potenciar o multiculturalismo tratando de:
- Xerar valores de respecto, confianza e solidariedade coa poboación estranxeira ou retornada.
- Rexeitar calquera actitude xenófoba ou racista cara a este colectivo.
- Establecer e fomentar actitudes positivas sobre a poboación de acollida.

A EMIGRACIÓN

O Observatorio Galego establecese como un órgano colexiado de participación, consulta e asesoramento da Xunta de Galicia adscrito á Consellería de Emigración.Este órgano terá como finalidade a recollida de datos, análise e estudo da realidade do fenómeno inmigratorio, así como a obtención de informacións obxectivas e comparables con outros ámbitos: europeo, nacional e autonómico
Segun a normativa encontramos:
- O Decreto 78/2004, do 2 de abril, polo que se crea e regula o Observatorio Galego da Inmigración
-A Orde do 2 de setembro de 2004 pola que se anuncia convocatoria pública para proceder á selección dos vogais do Observatorio Galego da Inmigración en representación das entidades sen ánimo de lucro que traballen en favor da integración social dos inmigrantes, e das asociacións de inmigrantes que actúen e desenvolvan programas no ámbito da inmigración na Comunidade Autónoma galega.

Estas normativas presentan a seguinte funcion:
-Actuar como órgano permanente de recollida, análise e intercambio da información cuantitativa e cualitativa sobre o fenómeno da emigracion procedente da Administración da Xunta de Galicia, así como da información que se acade ou sexa subministrada por outras Administracións Públicas, entidades públicas ou privadas e de organizacións e asociacións vinculadas emigración e os dereitos humanos e laborais.


Entrevista:
-¿Díganme , quen toma a decisión de marchar?
Os dous, conxuntamente. Falámolo e chegamos a conclusión que para mellorar de vida non había outra solución.

-¿E, cal foi o motivo de elexir Alemania, tiñan a alguén por alá?
Sí, cada un de nos tiña alá familia moi directa. Tiñamos unha irmá cada un. Eles sempre falaban ben tanto da vida coma da xente alemá, así que todo contribuía a marchar para ese país en concreto.

-¿En que ano marcharon? ¿coma foi a viaxe?
Marchamos no ano 70. Collemos un bus que nos trouxo da casa a Xinzo, dalí outro ata Ourense, e por último o tren ata Alemania. A viaxe foi amena; coma íamos os dous xuntos e sabíamos que alá nos esperaba a familia non tiñamos morriña. A equipaxe ía chea de espranza e de moitas ilusións.

-¿Levaban un destino fixo, tiñan contrato de traballo?
Sí, a través da familia que estaba alá atopamos traballo nunha fábrica. Porfirio na Opel e eu, o principio na limpeza. Ademáis, o principio vivimos cos parentes, pero axiña alugamos unha habitación. Despois, a medida que ían mellorando as cousas, cambiamos tanto de traballo coma de casa. A verdade é que traballabamos todolo que podíamos. Eu (fala Porfirio) facía todalas horas extras que podía, que estaban moi ben pagadas, e a miña muller ao saír da fábrica aínda iba facer limpezas polas casas. Todo era pouco para aforrar e axudar aos nosos pais. Ademáis pronto viñeron os fillos, e entón, coma quedaran a cargo dos avós maternos había que mandar máis cartos para eles, para que viviran en boas condicións, e iso supoñía máis horas, e máis traballo.

-¿E os fillos naceron alá , logo?
Non, viñen telos a España. Xa sabes, fun a Ourense a un hospital de pago, porque creíase que estaría mellor atendida. Ahora doume conta que foi unha tontería, pero bueno, xa está feito. Despóis sempre foi a miña nai a que os coidaba.

-¿Tiñan tempo libre? ¿cómo era o trato cos alemáns?
Non había moito, non. Pero aínda así fixemos moitos e bos amigos. Ao principio, coma non coñecíamos o idioma, só nos relacionábamos cos compatriotas, pero logo ao entender xa era cos demáis tamén. Ademáis compramos o coche, e cando viñan os rapaces no verán saíamos a merendar coa familia e os amigos. Íamos ata o bosque e mostrábamoslles os arredores. Foi unha época moi bonita.

-¿Entón cal foi a causa da volta?
Pois chega un momento en que os rapazes xa son grandiños, e plantexámonos que ou recollíamos os trastos e trasladábamos a tenda ou seguíamos alá para sempre. Así que aínda con moita pena porque xa tiñamos a casa montada, un bo traballo e moitas amizades, decidimos voltar. E no ano 90 chegamos de novo a Ourense.

-¿Voltaron para o pobo, entón?
Non, tiñamos un piso en Ourense, que compráramos pouco a pouco. E coma os nenos tiñan que estudar acá quedamos. Ademáis case todos os electrodomésticos que temos aínda hoxe, viñeron dalá, así coma o coche, así que aínda que en España, non votábamos de menos os mobles, porque estaban connosco. Non sei era un forma de ter presente o pasado.

-¿E o traballo, tiveron problemas para atopalo?
Porfirio non, atopouno enseguida, e aínda que o principio foi un contrato eventual agora xa é fixo. Traballa coma funerario e está contento. Sen embargo eu, non conseguín nada, axudei nun restaurante duns amigos sen seguro, e agora son ama de casa, sen máis.

-¿Votan de menos a emigración?
Moitísimo, as nosas lembranzas son moi hermosas. Por outra banda alá viviamos moito mellor e todo o que hoxe temos procede dalá. Aínda que non pensamos en marchar de novo foi unha boa época, e dende logo, moi fructífera.

Procesos Xurídicos

1º Caso, María e a súa nai.
-¿Qué tipo de danos se provocan?
Agravamento das lesions debido a esa neglixencia.

-¿A quén ou quenes se lle poden imputar as consecuencias do suceso?
As consecuencias son para o conductor da ambulancia e o médico de guardia, pois debido a unha acción irrelevante, xogouse ca vida de seres humanos.

-¿Qué tipo de castigo debería establecerse?
Debería castigarse con unha pena no cárcere xa que, en certa maneira, e un asesinato.

Comprensión 1
1º- Un acto é ilicito cando está fora das leis impostas polo goberno.
Un exemplo de un mal acto pero sen ser ilicito e fumar.




2º-caso das columnas:
-sera a ultima resposta a máis grave, posto que o conductor hiva borracho e atropelou a un peatón, pero tamén teriamos que saber se o peatón cruzou en vermello ou en verde, aínda que cruzase en rojo ( o peatón ), o cxonductor o estar ebrido iria o carcere cor conducir baixo os efectos do alcol.
-a responsabilidade desta persoa e de circular sen efectos de alcol, e con precaución.
-sería unha responsabilidade obxectiva
-e seria responsabilidade penal posto que é unha infracción grave e iria a cárcere



3º-proceso xudicial:
-denominando os conxuntos de actos encadeados entre sí para poder así resolver o proceso.O primeiro paso e a demanda e a continuación a resposta do demandado.
-pode aver un proceso xudicial sen acusado pero solo pode ser administrativo

4- DECLARACIÓN DOS DERITOS HUMANOS

1-Qué defende o positivismo xurídico?
O positivismo xurídico defende os dereitos no cal o valor queda supeditado ao poder que os fai cumplir.

2-Qué quere dicir que os dereitos humáns son dereitos naturais?

Isto quere dicir , que tanto os dereitos humáns como os dereitos naturais proveñen da propia natureza humana e son previos a calquera forma de organización social.

3-Qué problemas percibes para a implantación universal dos dereitos humanos?

Os problemas desta implantación e que están involucrados tres niveis do coñecemento e a convivencia humanas: a moral, o dereito e a política. A moralidade debe fundamentar e propoñer as condición de liberdade, igualdade e dignidade que esixe a implantación dos dereitos humáns de forma universal. O dereito que debe ser capaz de concretalos en distintas lexislacións, esixindo por medio da coerción, que se a política que debe aplicar esa carta de dereitos poñendo as bases para que poida, de feito, levarse á práctica.

4-Que significa IUS naturalista?

IUS naturalista consiste en afirmar que os dereitos humáns son vinculantes e válidos porque teñen a súa orixe nunha orde anterior á formación da comunidade humana

5-Características dos dereitos humáns e diferencias entre a fundamentación ética, tecnolóxica historicista e política?

-Ética: É unha fundamentación ética que tenta fundamentar os dereitos humanos acudindo á fonte que os xera, é dicir, á súa orixe. Esta fundamentación basease na posición iusnaturalista e consiste en afirmar que os dereitos humanos son vinculantes e válidos porque teñen a súa orixe nunha orde anterior á formación da comunidade humana.

-Teolóxica:Afirma que esa orde natural procede de Deus, que é o creador do home e a lei que define á súa natureza. Esta fundamentación teolóxica dos dereitos humáns presenta o grave inconvinte de facer depender a validez dos mesmos nas crenzas relixiosas, que fundamentalmente non son asunto de razón, senón de fe.

-Hitoricista:Este tipo de fundamentación foi defendida durante a preparación da Declaración Universal e entende que os dereitos humáns son o resultado das necesidades e valores de cada sociedade e cada época histórica.

-Política:Esta fundamentación faise necesaria, tamén dar razón da validez e funcionalidade dos Dereitos Humáns.Con respecto a esta fundamentación podemos encontrar dúas teorías:

·A teoría do consenso:Onde fundamentan os dereitos humáns no consenso social, ben produto dun pacto, ben como producto dun diálogo permanente e universal.

·A teoría do disenso:Que permite fundamentar os Dereitos Humáns facendo deles o único instrumento que permite canalizar a disconformidade dunha persoa, grupo ou pobo coa orde social existente.

Preguntas sobre o Home

1- O home como ser social:

Os homes somos sociais por natureza. Para vivir en harmonía e paz co resto dos seres humanos necesitamos cumplir é obedecer unhas ordes e unhas leis que todos debemos respectar. Se unha persoa non cumple estas normas recae sobre ela unha pena que pode ser máxima ( como matar a outro ser humano, alterar a orde, conducción temeraria, etc ) ou pode ser mínima ( como atraco , saltar unha señal de tráfico, etc ).

2- ¿Qué son os dereitos?

Cada ser humano ó nacer ten uns dereitos, nadie nin nada podelle quitalos, senón que é lei de vida. Estes dereitos son inalienables xa que grazas a eles podemos referirnos a aquelas cousas que podemos reclamar ou as obrigas que a sociedade ou os outros nos deben , ainda que moitos dereitos deste non se cumpla.

3-Estado de dereito e Comunidade Internacional

Nun estado de dereito os individuos deben estar protexidos contra abusos de poder. Deben ter un contrato social que lles garantice esa protección.Par a globalización da economía , política e cultura faise necesario que existan controis superestatais que permitan protexer os seres humáns en calquera parte da Terra. As organizacións coma esta son por exemplo Nacións Unidas, está fundada en 1945 por 51 países despois da 2ª Guerra Mundial.Para facer que todo o mundo se respectase entre sí, fixeronse Pactos, Ligas, Asociaciones, Cooperaciones, Grupos, etc como:

-Pacto amazónico, Pacto andino, Liga de estados Árabes, Asociaciones das Nacións do Suroeste Asiático, Cooperación Económica de Asia Pacífica, Grupos dos Quince, Unión Europea, Unión Interparlamentaria

O contrato social de Rousseau:

Rousseau parte da tesis que supón que todolos homes nacen libres e iguais por natureza e afirma que a familia “e o primeiro modelo de sociedade política”.As ideas do contrato social ocupa maiormente xas ideas de "von¡ntade xeneral", as ideas do goberno e de suas formas e a vontade dos hombes sencillos.
Sobre as ideas do goberno Rousseau fai unha pequena critica dicindo que canto maior e o poder do goberno menor e a liberdade da xente.
Por ouro lado Rousseau fai referencia a vondade dos homes sencillos como modelo social para resolver os asuntos do Estado baixo unha encina e conducirse sempre con acerto.

A palabra dereito é unha palabra que usamos en varios sentidos; para referirnos a aquelas obrigas que a sociedade ou os outros nos deben, para referirnos a aquelas cousas que podemos reclamar, pero que non debemos pedir obrigatoriamente, para nomear o conxunto de leis dun país...

A cultura árabe e a muller

Na cultura arabe non existe o termino "machista" senon, que é a propia politica do pais a encargada de situar a muller como inferior na sociedade ( obligación de levar hiyab ou límites par segregación sexual no espacio )
A muller ante esta situación, realizou movementos femenistas para encontrar unha posición nas sociedades pre-islamistas. Estes movementos de inferioridade de xénero por parte das mulleres tiveron búsqueda no Corán no que encontraron argumentos a favor da muller dende de un punto de lectura literal.O Islam "supuxo" un avance na situación da muller, respecto a sua posición, esto e solo teóricamente porque na práctica e todo o contrario a muller esta sometida o home, non pode saír da casa sen o seu consentimento, ten que respectar todo o que fai é obedecer as súas ordes.

Instrumentos internacionais das Nacións Unidas

Primeira Xeración


-Dereitos civís e políticos.
-Dereitos humanos da administración de xustiza.
-Liberdade da información.
-Liberdade da asociacion.
-Dereito de libre determinacion

Segunda xeracion


-dereitos economicos e sociais.
-Dereitos do neno
-Emprego.
-Escravitude, servidume, traballo forzoso e institucions e practicas analogas
-Matrimonio e familia.
-Dereito a disfrutar da cultura e cooperacion cultural internacional.
-Benestar , progreso e desarollo social
-Nacionalidade, apatridia, asilo y refugiados.


Terceira xeracion

-Dereito de emprego
-Dereito humanitario
- Prevencion da discriminacion
-Crimenes de guerra de lesa humanidad, incluso e xenocidio
-Dereito da muller

Carta de la Constitución Española

Como parte de la Transición Española hacia la democracia, la muerte del dictador Francisco Franco, el 20 de Noviembre de 1975, supuso la proclamación como rey de Don Juan Carlos I, y poco después (en julio de 1976) la formación de un Gobierno presidido por Adolfo Suárez González, y designado según la legislación vigente. El Gobierno envió, en octubre de 1976, a las Cortes un proyecto de Ley para la Reforma política, que fue aprobado por las Cortes, y, posteriormente, y según todos los requisitos exigidos por las Leyes Fundamentales (señaladamente la Ley de Sucesión en la Jefatura del Estado) sometido a referéndum.

Esta Ley para la Reforma política venía a suponer una notable alteración de las leyes fundamentales, sin introducir ella misma un sistema democrático-constitucional pero haciendo posible la creación de éste. La Ley se insertaba formalmente en el ordenamiento vigente (su disposición final la definía expresamente como «Ley fundamental») pero difería radicalmente en su espíritu de ese ordenamiento, ya que:

• reconocía los derechos fundamentales de la persona como inviolables (artículo 1)
• confería la potestad legislativa en exclusiva a la representación popular (artículo 2), y
• preveía un sistema electoral inspirado en principios democráticos y de representación proporcional.

Los apartados correspondientes en la Constitución Española son los siguientes:

• Título I, «De los derechos y deberes fundamentales» (artículos 10 a 55)
• Título II, «De la Corona» (artículos 56 a 65)
• Título III, «De las Cortes Generales» (artículos 66 a 96)
• Título IV, «Del Gobierno y de la Administración» (artículos 97 a 107)
• Título V, «De las relaciones entre el Gobierno y las Cortes Generales» (artículos 108 a 116)
• Título VI, «Del poder judicial» (artículos 117 a 127)
• Título VII, «Economía y Hacienda» (artículos 128 a 136)
• Título VIII, «De la organización territorial del Estado» (artículos 137 a 158)
• Título IX, «Del Tribunal Constitucional» (artículos 159 a 165)
• Título X, «De la reforma constitucional» (artículos 166 a 169)

La Constitución finaliza con las Disposiciones Adicionales, Transitoria, derogatoria y final.

La Constitución de 1978 rompe una tradición centralista iniciada en 1700 por Felipe V. Como intento de solución al problema regional y a las reivindicaciones de los grupos nacionalistas vasco y catalán, sin olvidar las minorías nacionalistas gallegas, valencianas, canarias y andaluzas, se crea un nuevo modelo de Estado descentralizado, en el cual cada región se convierte en una comunidad autónoma con autogobierno, parlamento autonómico, tribunales de ámbito regional y un Estatuto de autonomía que establece el modelo y las competencias que puede asumir.

La Carta Magna establecía dos posibilidades de autonomía. Las nacionalidades históricas, Cataluña, País Vasco y Galicia, seguirían una vía rápida y con mayores competencias . Andalucía también consiguió el título de nacionalidad histórica, gracias a que así lo solicitaron la mayoría de sus ayuntamientos y fue ratificado en referéndum el 28 de febrero de 1980.

El resto de regiones se regiría por el artículo 143, excepto Navarra (que se constituía en Comunidad Foral respetando su tradición). La concesión de la autonomía se dilató más en el tiempo y la transferencia de competencias fue más lenta.

Entre el 18 de diciembre de 1979, cuando se aprobaron los primeros Estatutos de Autonomía de Cataluña y País Vasco, y febrero de 1983, todas las regiones se constituyeron en Comunidades Autónomas. Los dos últimos Estatutos de Autonomía han sido los de Ceuta y Melilla (1995), estableciéndose como Ciudades Autónomas.

De forma paulatina, durante los últimos veinte años, el Estado ha transferido competencias a las Comunidades Autónomas. Dos de las últimas materias que se han transferido han sido sanidad y educación. Hoy en día, cada una de las Comunidades Autónomas puede legislar en cuestiones sanitarias y educativas de manera diferente al resto de España.

Entrevista a Carlos Ruiz Miguel

1º_Pregunta: ¿Identifícase Islamismo e terrorismo?

A lo largo del verano de 1975, como algunos españoles de cierta edad recordarán, Marruecos introdujo comandos terroristas en el entonces Sáhara Español; comandos que colocaron diversas bombas en El Aaiun y provocaron varias víctimas. Ya que España se negaba a entregar el Sáhara "por las buenas", se trataba de obtenerlo "por las malas".

Aquellas acciones, como se sabe, dieron resultados. El "Rodríguez" de entonces, llamado Carlos Arias Navarro, ejecutó la entrega del Sáhara a Marruecos en los llamados "Acuerdos de Madrid", de 14 de noviembre de 1975, que supusieron la mayor traición de la historia de España desde la época del conde visigodo de Ceuta, Don Julián.

Pero aquella entrega se vio frustrada por la inesperada resistencia del Frente Polisario, que recibió apoyo de Argelia. Nadie puede extrañarse de que el islamismo contara con un muy discreto pero eficaz aliado: el sultán de Marruecos, cuando comenzó su crecimiento en Argelia y optó por la vía terrorista.

La principal organización terrorista argelina, el Grupo Islámico Armado (GIA), encontró en Marruecos un apoyo decidido. Esto no es una especulación: es algo que ha confesado entonces ministro del Interior marroquí, Driss Basri (todopoderoso visir en los últimos veinte años del reinado de Hassán II). De Marruecos llegaban las armas que usaba el GIA, en Marruecos se refugiaban los terroristas del GIA que huían de Argelia tras perpetrar las masacres... y a Marruecos beneficiaban los objetivos del terrorismo del GIA.

2º_Pregunta: ¿Qué ganaría o Sáhara con ser independente e cale serían as suas posibilidades de conseguilo?

El papel de España es de extraordinaria importancia y de excepcional responsabilidad, porque tiene una influencia en este terreno muy considerable. Como antigua potencia colonizadora, aún responsable de iure (a tenor del dictamen del subsecretario de asuntos jurídicos de la ONU de 29 de enero de 2002 –Dictamen Corell–), muchos Estados (sobre todo de Hispanoamérica y la UE) prestan una especial atención a la actitud de Madrid ante el conflicto para definir la suya.

Queriéndolo o no, lo cierto es que en gran medida España está en el origen del actual estancamiento del proceso de descolonización. La doctrina del Gobierno del PSOE no sólo se ha separado de la del Gobierno del PP, también de la de las anteriores Administraciones socialistas.

En el conflicto del Sáhara Occidental se da en la actualidad una situación de bloqueo, lo que ha motivado que el secretario general de la ONU, Kofi Annan, haya expresado su preocupación. ¿Cuál es el estado de la cuestión desde la perspectiva política? Treinta años después de que España abandonase las responsabilidades que contrajo solemnemente ante Naciones Unidas y el pueblo saharaui, ¿sigue siendo realista la perspectiva de un Sáhara independiente?

Para entender el bloqueo de la solución del conflicto y la posibilidad que pueda tener la independencia puede ser instructivo un análisis comparativo de la situación en 1975 y en la actualidad. Como se verá, tanto la posición marroquí como la saharaui han experimentado variaciones, y se ha desembocado en una lucha de desgaste político cuyo desenlace puede venir no tanto por el triunfo sino por el fracaso de una de las partes.

El pueblo saharaui se hallaba organizado por el Frente Popular para la Liberación de Saguia el Hamra y Río de Oro (zonas norte y sur del Sáhara Occidental). El Polisario se vio enfrentado súbitamente a un reto de enorme magnitud: por un lado, hacer frente a dos Ejércitos invasores (el de Marruecos y, hasta 1979, el de Mauritania), doce veces superiores en número; por el otro, organizar a los refugiados en la retaguardia en unas condiciones de vida extremas. Es cierto que tenía un ilimitado apoyo financiero y armamentístico libio, pero no lo es menos que (con la excepción del incidente de Amgala, a principios de 1976) fueron los saharauis, y sólo ellos, quienes hicieron frente al enemigo en el campo de batalla.

Y lo hicieron con un éxito rotundo. Sólo la construcción de los muros, a partir de 1981, hizo que el Frente Polisario perdiera el control de la mayor parte del territorio y fuera incapaz de alcanzar los centros neurálgicos de la costa, donde se desarrolla la actividad económica.
Por lo que hace a España, se hallaba traumatizada. Aunque la Presidencia del Gobierno (Arias Navarro) y el Alto Estado Mayor patrocinaban la entrega del territorio a Rabat, el Ministerio de Asuntos Exteriores y el Ejército desplegado en el Sáhara hicieron todo lo posible por evitarlo. Gracias a ello se consiguió consolidar una doctrina en la ONU que cerró las puertas a los deseos anexionistas marroquíes y dio legitimidad al Frente Polisario después de la penetración de Marruecos. Fue el Ministerio de Exteriores español el que desarrolló una impresionante defensa del derecho de autodeterminación del pueblo saharaui ante el Tribunal Internacional de Justicia, y obtuvo el éxito merecido: el dictamen del Tribunal de La Haya de 16 de octubre de 1975, que reconoce expresamente que el Sáhara Occidental no forma parte de la “integridad territorial” de Marruecos y que el pueblo saharaui tiene derecho a la autodeterminación, constituye a día de hoy el título jurídico que sigue impidiendo la anexión marroquí.

Los Gobiernos sucesivos (Suárez, Calvo Sotelo, González, Aznar) llevaron a cabo una política más o menos cercana a Marruecos (González) o al Polisario (Aznar), pero manteniendo incólume el principio de apoyo a la legalidad internacional vigente y al derecho a la autodeterminación del pueblo saharaui.

25 de Noviembre

El origen del 25 de noviembre se remonta a 1960, año en el que las tres hermanas Mirabal fueron violentamente asesinadas en la República Dominicana por su activismo político. Las hermanas, conocidas como las "mariposas inolvidables" se convirtieron en el máximo exponente de la crisis de violencia contra la mujer en América Latina. El 25 de noviembre ha sido la fecha elegida para conmemorar sus vidas y promover el reconocimiento mundial de la violencia de género. Este día se ha celebrado en América Latina desde los años 80.
El 17 de diciembre de 1999, a través de la resolución 54/134, la Asamblea General ha declarado el 25 de noviembre como el Día Internacional de la Eliminación de la Violencia contra la Mujer, y ha invitado a los gobiernos, las organizaciones internacionales y las organizaciones no gubernamentales a que organicen en ese día actividades dirigidas a sensibilizar a la opinión pública respecto al problema de la violencia contra la mujer. Desde 1981, las militantes en favor del derecho de la mujer observan el 25 de noviembre como el día contra la violencia. La fecha fue elegida como conmemoración del brutal asesinato en 1960 de las tres hermanas Mirabal, activistas políticas de la República Dominicana, por orden del gobernante dominicano Rafael Trujillo (1930-1961).

humanos dereightos

Humanos dereightos significa que todos los hombres y mujeres tienen los mismos dereightos. Los humanos dereightos son muy importante para vivir en comun con otros humanos.la policia official como cuerpode los estados debe tener como funcion velar por el cumplimiento de estos derechos, y su actuacion debe cumplirlos.

Feministas Gays contra a sociedade patriótica na revolta de Stonewall

A revolta politica do 1968 leva acabo aparicion de novas formas de pensamento,esta xeració non coñeceu os horrores da II Guerra Mundial.Estanderonse aires de rebeldía polos distintos países por todo o mundo.Un feito que cabe destacar e a aparición do feminismo cando as mulleres toman os homes como uns machistas, tamén a aparición dun movemento reindicativo gay era algo perfectamente previsible.Os feitos ocorreron moi precipitadamente,un 28 de xuño 69,seguindo unha tradición de control e hostilamento,a policía entrou no pab Stonewall co pretexto dunha falta de permiso dos donos para vender alcohol.Nesa época a xente non desenbolvera hainda unha conciencia de oposición e resistencia a estos abusos.Ao día seguinte de estos acontecementos producíronse disturbios en toda a zona gay da cidade dificultando á policía o control da zona.
Do mesmo xeito que os negros norteamericanos deixaron de loitar pacíficamente,os gays pasaron a ofensiva.Igual que as feministas,tamén os gays cualificarán de machista a estuctura social, basada na imposición dos valores masculinos sobre as mulleres.

Reflexión sobre os Dereitos

DECLARACIÓN DE DEREITOS:

Texto contitucional inglés, elaborado en 1689 polo Parlamento para asegurar o funcionamento do goberno monárquico despois da Revolución de 1688. Empezaba por facer constar a abdicación de Jacobo II, recordaba as liberdades e dereitos fundamentais do reino fundado nos estatutos anteriores, a superioridade da lei sobre o rei, limitando con eles as atribucións leales, e tomaban precaucións con miras posibles a unha sucesión católica. Antes de ser proclamados reis de Inglaterra, a princesa María e Guillermo de Orange tiveron que aprobar esta declaración, que convirteu en estatuto en Decembro de 1680.

LIGA DOS DEREITOS DO HOME:

Liga fundada en 1898,por iniciativa de Ludovic Trarieux,con ocasión do caso Dreyfus, para defender as liberdades humanas, amenazadas polas decisións arbitrarias tomadas polo poder político ou polo poder xudicial, con menosprezo da lei do dereito natural. A liga actuou en dous terreos: No de dereitos ( contituiendo consexos xurídicos encargados de estudar os expedientes de aquelas persoas que podían haber sido víctimas dun error xudicial voluntario ou involuntario ) e no da política ( defendendo a República e os principios da Revolución Francesa en 1789 ) .

DECLARACIÓN DOS DEREITOS DO HOME E DO CIDADÁN EN 1789:

Declaración composta de 17 artículos e prescendida dun preámbulo, texto que foi aprobado polos membros da Asamblea Constituinte Francesa do 17 ó 26 de Agosto de 1789. Pretendiase facer unha declaración de principios de validez universal. Sen embargo, era, en gran parte, unha obra redactada por e para a burguesía.

DECLARACIÓN DOS DEREITOS DO HOME E DO CIDADÁN EN 1793:

Declaración composta de 35 artículos, cuxo texto antecedeu á Constitución Francesa do 24 de Xuño de 1793. Recoñecía a propiedade como dereito natural do home e establecía a primacía dos dereitos individuais sobre os sociais. Era máis democrática que as de 1789; prohibía a esclavitude, e facía o dereito a sublevarse contra a tiranía dos deberes principais do home. Adoptouse definitivamente despois da caída dos girondinos.

DECLARACIÓN DOS DEREITOS DO HOME E DO CIDADÁN EN 1795:

Declaración que precedeu á constitución Francesa do ano III. O seu texto tiña máis puntos de contacto coa Declaración de 1789 que coa do 1793. Con todo recoñecía aos cidadáns a igualdade só ante a lei pero confirmaba a liberdade económica e condenaba a escravitude. Este documento completouse cunha Declaración de deberes.

DECLARACIÓN UNIVERSAL DOS DEREITOS HUMANOS:

Exposición das garantías fundamentais recoñecidas aos individuos polos estados pertencentes á Organización das Nacións Unidas. A ONU; contituída logo da Segunda Guerra Mundial, na que os principios da moral e do dereito foran violados, reafirmounos dunha forma máis concreta e máis completa que as Declaracións dos Dereitos que a liberdade, a xustiza e a paz teñen por base o recoñecemento da dignidade intrínsica e dos dereitos iguais e inalienables de todos os membros dunha familia humana; que o descoñecemento e o menosprezo dos dereitos humanos orixinaron actos de barbarie ultrajantes para a conciencia da humanidade; e que se proclamou como as aspiración máis elevada do home o advenimiento dun mundo en que os seres humanos, liberados do temor e da miseria, gocen da liberdade de palabra e da liberdade de crenzas; esencial que os dereitos humanos sexan proteguidos por un réxime de dereito, tambien esencial promober o desenvolvemento de relacións amigables entre as nacións; que os estados membros se an comprometido a asegurar, en cooperación coa Organización das Nacións Unidas, o respecto universal e efectivo dos dereitos e liberdades fundamentais do home; e que unha concepción común destes dereitos e liberdades é dunha maior importancia para o pleno coñecemento de devandito compromiso; a Asemblea Xeral Declaración Universal de dereitos Humanos como ideal común polo que todos os pobos e nacións deben esforzarse, tanto os individuos como as institucións, inspirandose contantemente nela, promovan, mediante o ensino e a educación o respecto destes dereitos e liberdades, e aseguren, por medidas progresivas de carácter nacional e internacional, o seu recoñecemento e aplicación universais e efectivos, tanto entre os pobos dos estados membros como entre os territorios colocados baixo a súa xurisdición. Os pensadores da Economía Social do Mercado,deseñaron un sistema económico que na teoría parecía que funcionaba,facendo isto comprenderon que as teorías dos grande economistas teñen relación directa cos dereitos humanos.

Segundo os economistas neoclásicos o mercado non é capaz por si só de manter esa liberdade e competencia óptima.

A dinámica do crecemento económico tal como ocorre nestes días dispuxo dos recursos naturalessin substituílos,causando unha evidente e aguda declaración ambiental no planeta.

Non existe un prezo que reflicta canto custa mantelos ou cantos beneficios xera.A sociedade actúa coma se non custase nada.Iso provoca que haxa unha sobreutilización e un eventual agotaminto e que non existan formas para reinvestir neles.

save the human rights

5.11.2007
Human Rights
The protection of fundamental human rights was a foundation stone in the establishment of the United States over 200 years ago. Since then, a central goal of U.S. foreign policy has been the promotion of respect for human rights, as embodied in the Universal Declaration of Human Rights. The United States understands that the existence of human rights helps secure the peace, deter aggression, promote the rule of law, combat crime and corruption, strengthen democracies, and prevent humanitarian crises.
Because the promotion of human rights is an important national interest, the United States seeks to:
Hold governments accountable to their obligations under universal human rights norms and international human rights instruments;
Promote greater respect for human rights, including freedom from torture, freedom of expression, press freedom, women's rights, children's rights, and the protection of minorities;
Promote the rule of law, seek accountability, and change cultures of impunity;
Assist efforts to reform and strengthen the institutional capacity of the Office of the UN High Commissioner for Human Rights and the UN Commission on Human Rights; and
Coordinate human rights activities with important allies, including the EU, and regional organizations.
The Bureau of Democracy, Human Rights, and Labor (DRL) applies three key principles to its work on human rights:
First, DRL strives to learn the truth and state the facts in all of its human rights investigations, reports on country conditions, speeches and votes in the UN, and asylum profiles. Each year, DRL develops, edits, and submits to Congress a 5,000-page report on human rights conditions in over 190 countries that is respected globally for its objectivity and accuracy. DRL also provides relevant information on country conditions to the Immigration and Naturalization Service and immigration judges in asylum cases. Second, DRL takes consistent positions concerning past, present, and future abuses. With regard to past abuses, it actively promotes accountability. To stop ongoing abuses, the bureau uses an "inside-outside" approach that combines vigorous, external focus on human rights concerns (including the possibility of sanctions) with equally robust support for internal reform. To prevent future abuses, it promotes early warning and preventive diplomacy. Each year DRL ensures that human rights considerations are incorporated into U.S. military training and security assistance programs; promotes the rights of women through international campaigns for political participation and full equality; conducts high-level human rights dialogues with other governments; coordinates U.S. policy on human rights with key allies; and raises key issues and cases through diplomatic and public channels. Third, DRL forges and maintains partnerships with organizations, governments, and multilateral institutions committed to human rights. The bureau takes advantage of multilateral fora to focus international attention on human rights problems and to seek correction. Each year, DRL provides significant technical, financial, or staff support for U.S. delegations to the annual meetings of several international human rights organizations; conducts regular consultations with Native American tribes and serves as the Secretary's principal advisor on international indigenous rights issues; maintains relations with the UN High Commissioner on Human Rights; and supports the creation of effective multilateral human rights mechanisms and institutions for accountability.